من زینبم نه زینب وقت وِداعمان/زینب به زیر جامه‌اش این داستان نبود

به گزارش «سراج24»؛ کاروان اسرای کربلا بعد از چهل روز در اربعین شهادت امام حسین(ع) و دیگر یاران شهید او به صحرای کربلا بازمی‌گردند. هر طور بود آمدم اینجا گمان نبود اصلاً اُمیدِ آمدنِ کاروان نبود من زینبم نه زینب وقت وِداعمان زینب به زیر جامه‌اش این داستان نبود من زینبم نه زینب تا عصر یازده موی سپید و این همه قَدِ کمان نبود آسان نبود رفتن ما تا به کوفه، شام گاهی میان قافله یک لقمه نان نبود آسان نبود رفتن ما با حرامیان پرده نداشت محمل ما، شأنمان نبود آسان نبود آمدن ما از این مسیر غیر ِ سرت به رویِ سرم سایبان نبود این قافله که خانم قامت کمان نداشت دارایِ دختری شده لکنت زبان نبود تعداد ما کم است نپرس از دلیل آن با نازدانه ات احدی مهربان نبود رفتی و بردی اصغر و حتی برای من نگذاشتی رقیه یِ خود را برای من با اشکِ چشم غسل زیارت کنم حسین وقتش رسیده جان برود از تنم حسین حالا که باز هست دو دستم چه فایده؟ دستی نمانده سینه برایت زنم حسین دیگر رسالتم که به پایان رسیده است بگذار کربلا بشود مدفنم حسین هر چه به من گذشت فدای سرت حسین معجر که هست روی سر خواهرت حسین بعد از تو گاه قافله سالار بوده ام گاهی سپر، طبیب، پرستار بوده ام هر جا برای حفظ امام زمانه ام زهرا میان کوچه و بازار بوده ام بی معجزه، بدون عصا، با قَدِ خَمَم موسی میانِ مجلس اغیار بوده ام چشم یزید کور شد از خطبه های من من ذوالفقار حیدر کرار بوده ام من پس گرفته ام عَلَم ِ ساقی ِتو را تا ساقی ات بداند علمدار بوده ام از من مپرس، مگو خواهرم کجاست؟ آن بلبل سه ساله ی من دخترم کجاست؟